Dag 1 (24 februari) New York

Klik Hier voor de foto’s van dag 1

Vandaag begon onze 13e, respectievelijk 3e USA reis. De wekker ging af en het was, met 5:00 uur op de wijzerplaat wel erg vroeg. Gelukkig bleek het buiten rustig te zijn geworden want de avond daarvoor had het behoorlijk gestormd. In ieder geval één gevaar minder voor onze vlucht naar New York USA zullen we maar zeggen. We zouden om 10:10 uur opstijgen en op tijd op de luchthaven aanwezig zijn is toch altijd aan te bevelen. Het vertrek was deze keer vanaf Brussels International Airport en daar hadden wij beiden nog geen ervaring mee. Gezien de aanslagen een jaar geleden, zouden mogelijke veiligheidsmaatregelen ons extra tijd kunnen kosten.

De koffer en tassen stonden gelukkig al klaar en afscheid te hebben genomen van de achterblijvers,vertrokken we om 5:40 uur met Pleuni als chauffeur, richting Zaventem. Gelukkig was het in Nederland nog lekker rustig op de weg en bereikten we snel de Belgische grens. Daar reden we richting Antwerpen en toen werd al best wat drukker. De snelweg is ter plaatse twee banen breed en vrachtwagens mogen hier helaas inhalen. Dat schoot dus niet erg op. Uiteindelijk bereikten we toch nog vlot de ring van Antwerpen en verlieten deze via de oostkant richting Brussel. Ondanks dat de snelweg hier wel drie banen breed is, was het voor een vrijdagmorgen opvallend druk . Files hebben we echter niet gezien, zodat we de luchthaven gelukkig op de geplande tijd bereikte. Eenmaal op de luchthaven aangekomen, volgden we de bordjes “Free Dropoff” alsof er een mogelijkheid zou zijn om een betaald alternatief te kunnen kiezen 🙂 De route langs de vertrekhal bleek namelijk (permanent?) te zijn afgesloten. We belandden uiteindelijk op een of andere parkeerplaats met beveiligers die diverse passagiers ondervroegen over hun komst. Dit was blijkbaar het eerste moment dat je mogelijk kon worden tegengehouden als je kwade bedoelingen zou hebben. Na uitstappen namen we afscheid en liepen we een soort tijdelijke tenttunnel in naar een soort bushalte waar blijkbaar voorheen passagiers afgezet konden worden.

img_6386_dxo

Van hier uit liepen we uiteindelijk de terminal binnen en moesten we twee verdiepingen omhoog om uiteindelijk de vertrekhal te bereiken. Ondanks het feit dat hier recent de aanslagen hebben plaatsgevonden, was hier niets meer van zichtbaar. Alles  zag er weer nieuw en functioneel uit. Blijkbaar was echter nog niet alles goed geregeld want een goede bewijzering waar de United Airlines desk te vinden zou zijn ontbrak nog volledig. Ook de op internet gevonden desk 9 bleek niet juiste, dus vroegen we maar aan een willekeurige luchthaven medewerker waar we deze dan wel konden vinden. Het antwoord was erg volledig: “Desk 6 en hier ben je verkeerd”. Mmmm… Erg vriendelijk van onze Vlaamse buren zullen we maar zeggen 🙃. Bij desk 6 stonden private beveiligers die ons vragen gingen stellen over waar we vandaan kwamen en waarom we via Brussel vlogen. Om in New York te komen was natuurlijk het goede antwoord dat Brussel goedkoper was dan vliegen via Amsterdam😁 Tevens werd hier de voor de eerste keer ons paspoort de gevraagd om deze te voorzien van een fraaie security sticker. Eenmaal bij de desk hadden ze ons paspoort voor een tweede keer nodig om onze koffer te kunnen innemen en ons natuurlijk in te kunnen checken. Dat bleek namelijk thuis onmogelijk. Dit hadden we bij een trip naar de USA vaker gezien. Hierna werden we naar de security geleid en om die te bereiken moesten we een derde keer onze goede bedoelingen tonen en onze instapkaarten bij poortjes in te scannen. Om het leed op deze plek wat te verzachten deelde de luchthaven chocolaatjes uit om blijkbaar een goede sier te maken. Hierna kwamen we bij de security waar onze handbagage zou worden gecontroleerd en ook hier moesten we weer, nu voor de vierde keer, ons bewijzen door onze instapkaarten in te scannen. Zo’n strenge controle heb ik nog maar één keer eerder in Frankrijk gezien. De security ging natuurlijk weer gepaard door een extra controle en deze keer was onze Daan aan de beurt. Natuurlijk was zijn rugzak clean en stonden we 5 minuten later onze notebooks weer in onze tassen te stoppen. Natuurlijk dacht we dat nu het controle circus wel over zou zijn maar zelfs een vijfde!! automatische controle bleek noodzakelijk waarbij je paspoort in een soort scanner werd opgegeten 🙂 en een camera een soort check deed of jij wel met je paspoortfoto correspondeerde. Ook hier werd Daan weer ondervraagd of hij als 17 jarige wel begeleiding had. Natuurlijk was ook deze horde snel genomen en waren we eindelijk!! in het deel beland waar we naar onze gate konden gaan. Hongerig van onze avonturen besloten we echter eerst een broodje en drinken te nemen en brachten we tegelijkertijd het thuisfront op de hoogte van ons bereikte doel. Toen eenmaal alle plichtplegingen 🙂 waren gedaan besloten we naar onze gate te lopen. Ook daar bleek alles prima in orde maar blijkbaar te nieuw om volledig te functioneren. Daan had namelijk een zetel gekozen met een stopcontact en USB maar het is dan ook handig dat deze worden aangesloten. We beschouwen dit maar als restpunt van een prima uitgevoerd project. Langzamerhand werd het 9:30 uur en werd omgeroepen dat het boarden spoedig zou beginnen. Groot was onze verbazing dat er opeens een private beveiliger voor onze neus stond die blijkbaar willekeurig mensen om hun paspoort en instapkaart ging vragen. Dit was dus controle nummero 6 voordat we het vliegtuig bereikt hadden. Toen we eenmaal in de rij stonden zagen we tot onze stomme verbazing dat er na een omroep mensen waren die blijkbaar geen security sticker hadden. Deze werden uit de rij gehaald en alsnog ondervraagd of zij echt wel degene waren die hun koffer de dag ervoor hadden ingepakt. Ook een handbagacheck werd (nogmaals?) uitgevoerd. Mmmm raar verhaal. Hoe kom je in vredesnaam bij de gate terecht, zonder security sticker en bagage controle. We zullen wel wat gemist hebben zullen we maar zeggen 😜. Nadat onze boarding group aan de beurt was kon blijkbaar controle 7 niet uitblijven en werd door dezelfde private beveiligers onze paspoorten en instapkaarten gecontroleerd. Nu was het eindelijk de beurt aan United Airlines die onze bescheiden de 8ste!!!! keer controleerden voordat we toegelaten werden tot onze vlucht. Pfffff… wat een avontuur. Eenmaal in het vliegtuig bleken we met een vrij nieuwe Boeing 767 te vliegen die van alle gemakken was voorzien. Stopcontact, USB aansluiting en het nieuwste entertainment systeem met heel veel recente films. Onze stoelen waren snel gevonden en keurig op tijd begonnen de voorbereiding voor de start. Precies om 10:00 uur reden we richting de startbaan en enkele minuten later vertrokken we naar de USA. Na enige wolken turbulentie vlogen we binnen de kortste keren op 10000m hoogte.

IMG_6412_DxO.jpg

Hierna kregen we al snel onze eerste drankjes geserveerd en niet snel daarna ons middageten. Prima van smaak allemaal en prima verzorgd 👍🏻. Toen was het tijd om maar eens de (meegebrachte) films te gaan bekijken en een boek te lezen. Toen we eenmaal boven de Atlantische Oceaan vlogen, maakten we ook van de gelegenheid gebruik om het eerste deel van de weblog te maken. De vlucht verliep verder rustig en precies op de gemelde tijd van 12:40 uur, landden we op Newark International Airport.

img_6440_dxo

We zaten gelukkig vrij dicht bij de uitgang en waren dus ook zo het vliegtuig weer uit. Snel naar de security en daar bleek dat we gelukkig maar 3 personen voor ons hadden. Desondanks werd er ruim de tijd genomen om alle personen te ondervragen totdat wij aan de beurt waren. Ons viel de vraag ten deel hoe vaak we in de USA geweest waren en nadat we deze vraag goed beantwoord bleken te hebben, mochten het land weer betreden 🙂 Het wachten op de koffers duurde helaas wat langer maar gelukkig bleek ook deze keer onze koffer te zijn meegekomen en konden we deze van de bagageband vissen. Nu moest nog even de uitgestippelde rit naar Manhattan worden uitgevoerd. Als eerste gingen we naar de gratis airtrain welke ons naar Newark Liberty Airport Station zou brengen. Voordat we echter in de Airtrain stapten, kochten we gelijk een kaartje om naar het Newark Penn Station te kunnen reizen. Deze reis van slechts 10 minuten, kostte maar liefst $8,25!!. Duur voor zo’n kort ritje!. Eenmaal op Newark Liberty Airport Station aangekomen liepen we naar onze “Transit” trein en stopten we onze gekochte kaartjes in de automaat. Vervolgens dien je je dan in een soort draaimolen te begeven om daarna in de trein te kunnen stappen. De koffer vond dit echter echt niet leuk en het kostte nogal wat moeite om deze daar ook doorheen te krijgen. Niet echt toerist-vriendelijk zullen we maar zeggen. Aangekomen op het Newark Penn Station kochten we kaartjes voor de Path trein die ons in 30 minuten naar het World Trade Centre zou brengen. Deze kaartjes kosten opeens maar $2,75 en wij begrepen niet waarom de prijs/afstand dit keer zo afweek van ons vorige kaartje. De prijzen lijken totaal onlogisch te zijn vastgesteld. Eenmaal aangekomen bij het World Trade Center moesten we de derde horde nemen: het kopen van een MTA Metro weekkaart waarmee we onbeperkt deze week zouden kunnen reizen. Om een lang verhaal kort te maken kwam het hier op neer dat we ook deze keer blij waren dat we 3!! creditkaarten bij ons hadden omdat pas de derde kaart in een automaat werd geaccepteerd. Met de Metro kaart op zak zijn we eerst naar ons hotel gereden. Dit was snel gevonden en binnen de kortste keren waren we ingecheckt in een kamer met uitzicht uit duizenden.

gj8_4136_dxo

We maakten nog even kort contact met het thuisfront en zijn toen naar Time Square gereisd. Hier wilden we namelijk eerst onze bestelde New York passen gaan ophalen. Aangekomen op Time Square bleek het mega druk en het duurde even voordat we de juiste locatie hadden gevonden.

gj8_4144_dxo

De kaartjes hadden we snel in ons bezit en omdat we toch in de buurt waren hebben we nog een bezoek gebracht aan de AT&T shop. We wilden namelijk  ook de komende dagen graag onderweg de beschikking over internet hebben. Nadat beide zaken waren geregeld zijn we met de metro naar de andere zijde van de  Brooklyn Bridge gereden. Deze wijk heet heel fraai DUMBO  wat staat voor Down Under the Manhattan Bridge Overpass). Omdat we toch echt wel honger hadden, zijn we eerst eens heerlijk gaan eten bij de Shake Shack. Een restaurant keten waar we voor het eerst kwamen maar wij vonden het zeker voor herhaling vatbaar. Wat een lekkere (verse) hamburgers!! Hierna besloten we nog even kort onder de Brooklyn Bridge wat foto’s te maken om vervolgens met een wandeling en de metro de reis naar ons hotel weer aan te gaan vangen.

GJ8_4203_DxO.jpg

We waren eigenlijk weer vrij snel in het “Financial District” en ook hier hebben we nog een paar foto’s van Wallstreet en de gebouwen kunnen maken.

GJ8_4237_DxO.jpg

Toen we eenmaal in het hotel aankwamen waren we (niet geheel vreemd) erg moe en besloten de boel de boel te laten. Daan lag al vrij snel te slapen en Gert maakte de weblog nog even af. Morgen zal er wel weer een enerverende dag aanvangen maar dat zien we dan wel weer ……

Klik hier voor de foto’s van dag 1

Ga naar dag 2